claudia bisschops bij dagvandevrouwen.nl

Hier en nu

Ik heb het druk of ik maak me druk. Dat zijn zo’n beetje de twee smaken die ik heb in mijn leven. Wellicht herkent u iets? Iedere avond hebben mijn man en ik een gesprek aan tafel over de doe-lijst voor de dag van morgen (met alvast een vooruitblik op de volgende dagen).  Wie doet wat wanneer en hoe plannen we alles zodanig dat het mooi op elkaar aansluit. Dit gesprek heeft steevast over en weer, meer weg van een militaire bevelsuitgifte dan een taakbespreking tussen twee partners.  We hebben in ieder geval één onzekere factor in onze planning en dat is onze pup. Toen we een half jaar geleden Apollo als jong pupje van negen weken erbij kregen, verklaarde iedereen ons voor gek. Een hotel, een baan als militair, daarnaast nog een eigen trainersbedrijf in verandermanagement…. Wanneer denk je tijd te hebben voor dat beestje?

Heel simpel. We maken tijd, net als de vele jonge ouders die ineens een baby moeten invoegen in het drukke bestaan. We zijn nu een half jaar verder en Apollo is een flinke puber van acht maanden. Spijt van onze keuze hebben we nog geen moment gehad.

Naast de kleine uitlaatbeurten gaan we iedere dag anderhalf uur met hem wandelen in het bos. Apollo is een Duitse Brak, een jachthond. Hij ontdekt de wereld om zich heen. Wildwissels worden nagesnuffeld, dassenburchten van binnen bekeken, molshopen uitgegraven, vossen achterna gerend, slangetjes van alle kanten bekeken. Wij staan erbij en kijken ernaar...

én krijgen door hem opnieuw oog voor het bos en de heide, en voor alles wat daar leeft. Wandelen is gezond, dat weet iedereen. Niet alleen het hele lichaam beweegt mee, ook de geest gaat stromen. Door de gerichtheid op het hier en nu vergeet je je sores. In een leeg gewaaid hoofd ontstaat ruimte voor nieuwe inzichten. Binnen ons trainersbureau doe ik onder andere de individuele coaching. Als het uitkomt ga ik met mensen wandelen om al gaande te bespreken wat er op het hart ligt. Bij wijze van experiment neem ik sinds kort Apollo mee.

Hij werkt ontwapenend of je nu wilt of niet. Hij springt tegen je op om geknuffeld te worden, heeft daarin geen voorkeuren voor mensen en laat je pas los als hij het voldoende vindt. Dan gaan we wandelen. Hij loopt het bos in, zijn neus achterna. Ineens staat hij stil, luistert, kijkt en snuift de lucht. Gek genoeg staat degene met wie ik wandel dan ook stil en kijkt, luistert en ruikt. Ik zie dikwijls kinderlijke verwondering in de ogen bij mijn kompaan.

Hoe groot of onoverkomelijk je problemen ook zijn, de natuur is er. Heilzaam en zonder dat je er iets voor hoeft te doen, denk ik in mezelf. In dit grote geheel zie je jezelf ineens weer in het juiste perspectief. Aan het einde van de wandeling heeft Apollo er steevast een vriendje bij dat hem al uit zichzelf een knuffel geeft. Apollo leeft altijd in het nu. Moe en voldaan ligt hij naast me in de auto op weg naar huis te snurken, mijn kleine leermeester.


Over ons   Contact   Cookies   Privacy   Auteursrecht  Nieuwsbrief  Dag van de Vrouwen © 2018
KvK-nr: 68172583 Btw-nr: NL857331711B01  Van Eeghenlaan 27 1071 EN Amsterdam