Elk mens komt in aanraking met verandering, dat is inherent aan het leven. Door de eeuwen heen zien we hoe veel mensen verandering opeisen. Dit doen zij  door geen genoegen meer te nemen met hun huidige omstandigheden.

Verandering vindt in allerlei vormen en mate haar weg. De grootste verandering welke men in de huidige tijd constateert, is op basis van de chaotische misstanden in de wereld. De onophoudelijke grote stroom van mensen die ergens voor op de vlucht slaan, of op zoek gaan naar een beter leven.

Dit is echter niet nieuw, en viert in elk tijdperk een hoogtij. Opvallend is wel de reden waarmee dit gepaard gaat, want dat heeft doorgaans te maken met religie. De mens wil perse de heerser zijn van het grote en best bewaarde geheim…Het leven.

Het leven is simpelweg onderhevig aan verandering en dat is ook goed voor de mens. Het brengt verfrissing,  inspireert tot nieuwe doeleinden en brengt vervulling. Dit wordt vooral in spirituele zin ook wel de weg van transformatie genoemd. Dat klinkt heel mooi en wellicht een tikje simpel, maar is vaak gemakkelijker gezegd dan gedaan.

Op wereldniveau zien we tegenwoordig ook met grote regelmaat, dat gemaakte besluiten door allerlei verwikkelingen toch niet zo uitpakken. We zouden daarmee kunnen stellen dat de wereld ook mede door globalisering, een beetje de weg kwijt is. Daarbij wordt de respectloze handelwijze niet langer meer onder stoelen of banken geschoven.

Elk land wil de eigen landsgrenzen blijven bewaken en vooral behouden. Tegelijkertijd wil men overal zeggenschap in hebben, en bevestigd daarmee juist het beeld van de globalisering. Hiermee kan niets anders worden gesteld dan het feit van de tijdsgeest.

Iedereen dient zich overal mee te bemoeien, overal een mening over te hebben, en niets uit de weg te gaan. Wie tegen globalisering is, heeft mogelijk ook weinig op met de individualisering… Laat het nou net deze twee zaken zijn die hand in hand gaan met elkaar.

De eigen grenzen op een dergelijke manier bewaken, is op landen niveau eigenlijk niet te doen in de huidige tijdsgeest. Heel misschien kan de mensheid iets leren van de huidige tijdsgeest. Het besef dat men nooit terug kan naar oude tijden, zegt daarmee onnoemelijk veel over het proces waarin de wereld verkeert.

De huidige tijdsgeest zegt, roept en schreeuwt juist heel duidelijk dat er op alle fronten heel veel te leren valt. Als men vraagt om liefde , vrede en gelijkheid voor een ieder dan gaat globalisering voor een ieder gelijk op.

Wanneer men echter alleen uit is op materiële vervulling, snakt naar roem en heerschappij dan wordt er iets anders bereikt. Alle grenzen worden in ieder opzicht, onmetelijk groots en zichtbaar opgetrokken voor een ieder. Het beeld van de dualiteit dient dan ook aanwezig te zijn om de kromme redenering van de eenheidsworst te verslaan.

Vooral in de westerse wereld vaart men teveel volgens het kompas van die gedachte. Die gedachte is speciaal ontwikkeld voor de hokjesgeest. Daar waarin alles meteen moet, en vooral snel doorgang moet hebben. Bovenal, snel alles…. 

Transformatie geschied echter in fases, op ieder moment en telkens in een andere hoedanigheid. Zodat men het groenere gras aan de overzijde nog kan ontwaren en daarvan kan genieten.

Wie nog steeds gelooft dat globalisering the big take over betekent zal bedrogen uitkomen. Het best bewaarde geheim ligt namelijk simpelweg in de les.

Namaste!


Over ons   Contact   Cookies   Privacy   Auteursrecht  Nieuwsbrief  Dag van de Vrouwen © 2019