Verdeel en heers…. Dat komt heel bekend voor, maar waar hebben we dat ook alweer eerder gezien? Ah… maar natuurlijk op het wereldpolitieke veld. Op het ogenblik kunnen we dat gerust een slagveld noemen van een behoorlijke grootte van orde. 

Het ene land geeft parmantig het lopend vuurtje door aan het andere land. Vanwege de dagelijkse kost schijnt er haast niemand nog geloof te hebben dat het dan ergens toch eens een keer ophoudt.We kunnen ons met zijn allen gerust afvragen hoe lang dit allemaal nog zo door gaat. Maar misschien moeten we eens kijken waarom het vooral zo aanhoud.

Misschien is dat nu eens de overbodige vraag. Want we zijn het er vast over eens, dat de basis duidelijk ligt bij de ontevreden mens. En dan met nadruk op onvrede….

Dat woord past in alle facetten thuis in de hachelijke situatie waarin de wereld momenteel verkeert. Sinds de crisis is er geen mens meer die niet zijn uiterste best doet. Ware het niet om de eindjes op enige wijze aan elkaar te knopen, dan is het wel om het hoofd boven water te houden.

De vele politieke beloften dat het beter wordt, kunnen met één blik op de maatschappelijke weg, direct weer weg worden gevaagd. Daarbij verslechterd het menselijke klimaat zienderogen, en is respect voor de medemens keihard achteruit gehold.

Wie zich de jaren tachtig nog goed kan herinneren en heeft meegemaakt, kent het genot van de grootse samenwerking. De weg naar de wederopstanding en het vertrek uit het diepe dal na de oorlogstijd die zich ruim daarvoor had afgespeeld. Dat we nu weer op een soortgelijke aanloop afstevenen is niet geheel vreemd.

Alleen doet nu de hele wereld mee, en ook dat past in de tijd van de globalisering. Ondertussen zijn er dan toch ook vele liefhebbers van de oorlogstijd. En ook dat wordt tegenwoordig niet meer onder stoelen of banken geschoven.

Om dit vooral ook goed in stand te houden dragen vele  programma’s en beelden in de media, daar maar al te graag aan bij. De hamvraag ligt dan ook nog het meest in de sfeer van een echte goeie ouwe detective met een pakkende titel; “wie wil dit?”….

De meerderheid toch vast en zeker niet?... Het feit is desondanks wel dat er een schaamteloze drang naar macht heerst. Evenals de alomtegenwoordigheid van hebzuchtigheid. En daar hoeven we ons allang niet meer over af te vragen hoe dit nu toch komt.

Wie om zich heen kijkt begrijpt misschien wel een klein beetje dat een doodnormale tas niet een aanzienlijk deel van het inkomen hoeft te kosten. En volgens het program van het goed fatsoen, is er nog veel meer schots en scheef. Zoals het leeuwendeel van de inkomsten dat rechtstreeks de bakstenen van het dak boven het hoofd ingaan. Nee, dat hoort niet!

Niemand, maar dan ook werkelijk niemand kan en wil hier nog langer tevreden mee zijn. Om vooral niet in het gat van de uittocht te vallen, voelt men zich vaak gedwongen om aan dergelijke gedragingen mee te doen. Desalniettemin is het geen absolute noodzaak. Wat het helaas wel is geworden onder het inhalige parapluutje van de wereldpolitiek.

De boog is hooggespannen als het gaat om de Brexit, de situatie op de grens van het Turkije en Syrië, de oneindige stroom van vluchtelingen, de wantoestanden in Hong Kong en Barcelona en nog zoveel meer. Ongelofelijk… en teveel om op te noemen!

De andere kant van het verhaal is dat men ook de noodzaak van de situatie goed moet begrijpen. Want dat wat goed kan worden bekeken, kan ook worden gezien voor wat het daadwerkelijk is. En eenmaal gezien en niet goed bevonden, maakt de verschoning dan ook mogelijk. Althans het begin, het bewuste en de gedachte… naar beter.

Momenteel kan men zich alleen nog maar één ding afvragen…hoe lang nog? Dat is een interessante vraag. Want in feite kan men, als men het echt wil ook zeker met gunstige oplossing komen. Nu eerst maar weer eens even de klok terug in tijd. De wintertijd, en misschien ook wel weer terug naar die goeie ouwe tijd…

Tips; vraag eerst eens rond alvorens het oordeel te vellen - stop het dansen om de hete brij en spaar de energie voor zinvolle acties - denk goed na over nepnieuws en de politiek, en zoek dan de verschillen....



Hello Radio Live Jos Claessens auteur Dagboek van Bewust Leiderschap op 13 december 2019 presentatie bij Scheltema

Over ons   Contact   Cookies   Privacy   Auteursrecht  Nieuwsbrief  Dag van de Vrouwen © 2019