Het klimaat is al enige tijd het gesprek van de dag, en de meningen zijn nogal verdeeld. Er wordt over en weer geklaagd, er wordt gezocht naar oplossingen, en er is ook sprake van dat het één en al gezwets in de ruimte is. Want, als de mens uiteindelijk vergaat, dan vergaat de aarde ooit toch zeker ook?...

Een mooie levensvraag. Waarbij je direct kunt afvragen of de mens de aarde daarbij een handje moet helpen… Dat is nu precies waar het hele ge-emmer over gaat. De één vindt van wel, ofwel de mensheid hoeft zeker zijn vervuilende gedragingen niet te veranderen. De ander vindt van niet, en pleit juist voor gedragsaanpassing.

Het moet heel goed mogelijk zijn, om het gedrag van de mens aan de natuur aan te passen. Het is het meest simpele wat er is… En kennelijk toch o zo moeilijk! Eigenlijk kunnen we hieruit maar één iets concluderen. En dat is het feit dat de Westerse mens gewoon schandalig… Maar dan ook schandalig verwend is!

Uiteraard hebben we het hier niet over de ultragrote multinationals die alsmaar meer willen. Want dat is bekend. Zij laten doorgaans niets ten goede van de mensheid of Moeder aarde komen, maar zijn puur uit op groot gewin. En enkel voor de eigen zak, geen winst teveel!

Toch is het klimaatverhaal een krachtig fenomeen om de mens bewust te maken van de ongekende rijkdom die de mens bezit. Het is de rijkdom van het denken en het creëren. Die tevens kan maken en breken...

En omdat dit zo is, waarom dan toch altijd de keus voor het breken… Zo wordt de mens tegenwoordig ook veel vaker gedwongen om niet steeds meer spullen te willen hebben. Het bedekken van het lijf, en het zomerseizoen zijn hier duidelijk goede voorbeelden van.

De leuke zomerspullen kunnen nou eenmaal niet de hele zomer aan. Want het klimaat doet niet meer mee aan de vaste en seizoensgebonden patronen. Dat heeft het immers nooit gedaan, maar leek in de ogen van de mens wel steeds het geval.

Het gevolg is dat het leuke zomerjurkje ongewild nog wat langer in de kast blijft hangen. Maar dat gebeurt ook gerust met die hippe winterbroek. Want plots is het veel te warm… Een duidelijke boodschap dus om met de natuur van klimaatverandering mee te gaan, en niet er tegen in.

Rijden in een wagentje was ooit ook heel erg leuk, want dan kon je lekker in alle vrijheid wat verder weg reizen. En in sommige gevallen was het eerder noodzaak dan een gezellig ritje op de zondag.  Tegenwoordig staat de auto in vele gevallen synoniem aan irritatie, en met enige regelmaat ook wel aan luiheid.

Dat de auto niet meer hoeft, is uiteraard grote onzin. Maar ermee naar de bakker om de hoek rijden is totaal mesjogge! Het nieuwe fenomeen van elektrisch rijden, is zo op het eerste gezicht echt geweldig. Het draagt dan wel bij aan vermindering van gasuitstoot, maar wie was nou toch die elektrosmog vergeten… juist ja!

Het klimaat laat zich echt niet zo makkelijk beheersen. Maar misschien moet men ook niet zo overdrijven.  Het meeste simpele en wellicht ook met het grootste effect op den lange duur… zaamheid, is gewoon alles een beetje minder. Een beetje.

Dat is hetzelfde effect als hoe deze klimaatverandering ook is ontstaan. Niet ineens, maar door steeds groter wordende kleine beetjes. Je zou toch denken dat die grote slimme meneren aan de Euro top dit weleens zouden snappen.

Misschien wel... De pionnen worden weer verzet, en de volgende is aan zet. Het spel gaat weer van voor af aan beginnen. En dan is daar de zet van meneer Macron, hij snapt het kennelijk… Laisse la dame nous conduir!

Tips; laat je verassen, het doet een mens soms goed – daadkrachtig optreden mag best ;-) – wees waakzaam en alert ook als een situatie beklonken lijkt


Over ons   Contact   Cookies   Privacy   Auteursrecht  Nieuwsbrief  Dag van de Vrouwen © 2019